Dünya soruyor, Ruh cevap veriyor!

S. Kim göğe çıktı?

C. İlk olgun insan, göğe çıktı.

S. Olgun insan derken?

C. Allah’ın doğasıyla, kusursuzca bütünleşen ilk insan demektir.

S. İlk insan derken?

C. İlk kusursuz insan, İsa’dır!

S. Hani İsa Allah'tı?

C. Evet, İsa faklı yönleriyle insanlara göre farklı özellikler taşıyor.

S. Nasıl yani?

C. İnsanlaşmadan önceki İsa’nın aslı unsuru, Allah’ın Kelamıdır, hissedilen yapısıyla da İnsanoğludur.

S. O halde O, bize benzer biridir?

C. Evet, günah etkisi hariç; her hususta O bize benziyor zaten!

S. Peki, Onun Babaya benzerliği nedir?

C. O, Babanın mantığı ve Kelamı (Sözü) olduğu için, her safhada Onun özelliğini ve benzerliğini taşır, tesmiye hariç ve Onun gibidir; çünkü iç içe birbirinin tamamlayıcısı ve tektir.

S. Tesmiye dediğin nedir?

C. Tesmiye, Onun tanındığı addır. Açıkçası: Kutsal Üçlükteki, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh farklı tesmiyesiyle üçünün bir olma özelliğidir.

S. Kelamın insan boyutunu anlatır mısın?

C. Son zamanlarda, Rab (Baba) insan soyunu her cefadan sonra mutlu etmek istedi. İlk işi, kadınlar arasından Bâkireyi seçerek onu insani taksiratlardan arındırdıktan sonra, Yüce İsteğine dayalı, bedenleşmek üzere KELAMINI ona gönderdi. Buradan başlayarak İsa, ya da Kurtarıcı adıyla tanındı, bu artık Onun zaman süreci altına girmesi demektir. En büyük kurtuluşu sadece Allah yapar ya da temin eder, bu işlevi İsa gerçekleştirdi. Fidye Kurbanı olarak Allah’ın Kuzusu ile betimlenmiştir. Temsilen kutsal bedeniyle tüm insan soyunu telmih ediyordu. Bu boyuttaki İsa, hükümranlığını bize tebliğ ettikten sonra, bizler için gökte yüce bir avukattır aynı anda, sırf orayı miras almamız için, yargı gününde ise, adaletle insanları yargılamak üzere; düşünemeyeceğimiz kadar sarsıcı bir yankı ve hareketle gelecektir. Yani göğe yükselişindeki olduğu gibi, o sadelikte ve o sessizlikte değil.

S. Peki o dehşet günde, şansımız nedir?

C. O gün için, bu günden hazırlığımız varsa; tereddütsüz ki, tüm şanslar bizim olacaktır.

İsa’nın vaatleri, elçilere verdiği görev ve Yükselişi:

İsa: ‘Kutsal Ruh üzerinize inince güç alacaksınız. Kudüs’te, bütün Yahudiyede, Samiriye'de ve dünyanın dört bir tarafında Benim tanıklarım olacaksınız. İsa bunları söyledikten sonra, elçilerinin gözleri önünde yukarı alındı. Bir bulut Onu alıp gözlerinin önünden uzaklaştırdı. İsa giderken onlar gözlerini göğe dikmiş bakıyordu. Tam o sırada, beyaz giysiler içinde iki adam yani iki melek yanlarında göründü, elçilere: Ey Galileliler, neden göğe bakıp duruyorsunuz, diye sordular. Aranızdan göğe alınan İsa, göğe çıktığını nasıl gördüyseniz, öylece geri gelecektir’ (Elçilerin İşleri 1:8). İnsan, kurtuluştan umudunu kesmemesi ve karamsarlığa girmemesi için; Rab iki postacısını gönderiyor. Âdem ve Havva’nın olayı, belirli bir süreye kadar kovuldukları bahçenin görüntüsünü, Tanrı tarafından onların ve çocuklarının gözleri önünde hep canlı tutmuştur; onlar için sırf dönüş umudu bulunduğunu bilmeleri için farkındalık yaratıyordu. Bu iki postacı melek de, aynı umut ve amaç için biz Hıristiyanların, İsa’nın dönüşüyle özgürlüğümüze kavuşacağımızın Hafizelerimizde canlı tutmaktır. ‘Kutsal Ruhla dolu Estefanos ise, gözünü göğe dikip Tanrı'nın görkemini ve Tanrı'nın sağında oturan İsa'yı gördü. Bakın dedi: göklerin açıldığını ve İnsanoğlunun Tanrı'nın sağında oturmakta olduğunu görüyorum’ (Elçilerin İşleri 7:55). İncil’i Şemmas Estefanos, İsa’ya bağlanan ilk kutsal atalardan biriydi, çocuklarımıza adını şevkle vermemizin nedeni bundandır. Sonra Estefanos diz çökerek yüksek bir sesle: ey Rab, bu günahı onlara yükleme, dedi; çünkü onu taşlıyorlardı. Bunu söyledikten sonra gözlerini yaşama kapadı’ (Elçilerin İşleri 7:60). Bu davranışıyla, Estefanos İsa’ya ilk benzeyen insan oldu. İsa, Haça gerildi ve: Baba, onları bağışla, dedi. Çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar’ (Luka 23:34). İsa, yaklaşık üç buçuk yıl kısa bir süre içinde elçilerini, yüksek ve manevi Hıristiyanlık değerlerine göre yetiştirdi. Tatlılığını onlara tatlandırdı ve tattırdı, Elçiler çekirdek Hıristiyanlığı oluşturuyordu; yani şuan temelimizi oluşturanlar onlardır. Onlar Rab uğruna ve kardeşlik için hayatlarını seve seve koydular. Onlar birlik ve beraberliği teminat altına sağlama almadan, İsa onları yalnız bırakıp göğe çıkmadı ve binaenaleyh beraberlik Ruhunu da kazanamıyorlardı. Ne zaman ki Hıristiyanlıklarında samimi ve sevgiyle birlik beraberlik içinde göründü ve hareket etti, o zaman Tanrı'nın vaatlerini kazanmaya başladılar; bunun başında da itaat gelir. Zira itaatsizlik, iblisi yücelerden itmiş; onu zifiri karanlığa yuvarlamış ve tüm ilahi imtiyazlardan yoksun bırakmıştır. Hıristiyanlık, dur bakalım sadece Allah’ı seveceksin ilkesiyle azat olurum demekle kurtulamıyorsun, kurtuluş: komşunu da kendin gibi seveceksin ilke ve talimatından geçer!

Değerli kardeşim, bunun için mutluyuz ki, umutlarımız İsa’daki imanımızla hep taze, hep kararlı, hep olumlu, hep güçlü, hep dolu, hep diridir, zira O, meyancımız olmamış olsaydı, karanlığı boylayarak onu hak edecektik. Karanlıkta ve ölüm gölgesinde oturanlara, ışık göründü, ışık ama yaşam kaynağının kendisinde olan bir ışıktır bu. Yalıngözlerimizle bu gördüğümüz ve bize nesneleri belirleyen ya da tanımlayan fani güneş veya elektrik ışığı falan değil, onları birbirine karıştırmamak lazım. Salt güvenli söz ki bu, karışık düşünceler Onu, O yüce Işığı şüphelerle keşfedemez! Elçiler İsa’ya: bize Babayı göster demiş, diğer taraftan Petrus su üzerinde kara parçasında yürür gibi yürüdü, fakat kaygılı yapısı o an için onu batırmaya başlamıştı. İsa onlara: Beni gören Babayı görmüştür, diye cevap verdi. Şu nedenle ki, Babanın doluluğu ve Onun vizyonunun külliyatı, ikna edici şekilde bize gönderdiği Kelamında mevcuttur. Elçiler, İsa’nın doğaüstü yaptıklarının tanığıydı; bununla beraber, kıt imanla Ona yaklaşıyordu; biz bu çelişkiden ırak durmalıyız.

Metropolit olarak, herkese: bağlılıkla izlemiş olduğunuz bu İsa, tekrar gelecektir diye size cehtle müjdeliyorum; Hıristiyan kardeşlerime, ‘Göğe Yükseliş’ nedeniyle hepinize İYİ BAYRAMLAR diyorum. Kalın Sağlıcakla ve Huzurlu.

Sevgilerimle…

METROPOLİT

Adıyaman, 2020