Edebiyat

  • Geçmişte Kalanlarla ilgili bir animasyon...
    İzlemek için tıklayın.
  • Abraşiye Gençlerinden

     

    Biz Hristiyanları diğer inançlardan ve Hristiyan olmayanlardan ayıran en önemli etken, sevgidir. Bu sevgi, iman etkisiyle birçok ülkede sosyal hayatın ilerlemesi, eğitim düzeyinin de yükselmesi için olumlu bir etken olmuştur. Hıristiyanlık dışındaki çoğu dinde görülen şiddet ve nefret birçok insanı dinsizliğe götürmektedir. Tabi ki Hıristiyanlıkta da ateistliğe veyahut başka inançlara yönelim olmaktadır. Lakin birçok insan savaşların, katliamların sebebini dine mal ederek kendi kötü yaşantısını örtmeye çalışmaktadır. Oysa ki, temelinde sevgi anlayışı olan bir inançta savaşa yol açabilecek bir neden düşünülebilir mi?
    Okurken sadece görmek isteyeceğimiz şeyleri aramak çok zor olmasa gerek. Fakat İncil’de katliamlarla ilgili hiçbir emir yoktur. Tam tersine, sevginin gerekliliği ve önemi üzerine oldukça çok ayet ve emir vardır. Her şeyden önce Mesih İsa’nın hayatı örnektir. Bizlere gerçekle somutlaşan Tanrı olarak varlığını kanıtlayan da Kendisidir.
    'Sevginiz ikiyüzlü olmasın. Kötülükten tiksinin, iyiliğe bağlanın.' (Romalılar 12:9) Sizce bu emirde bir hata var mı? Ya da bu emri yerine getirmek çok mu zor? Bu konuda özenle kim çabalıyor? Bence nadir insanlar…
    'İnsanların ve meleklerin diliyle konuşsam, ama sevgim olmazsa, ses çıkaran çıngırak ya da zilden farkım kalmaz.' (I. Korintliler 13:1) Peki, sevgi neden bu denli önemli? Sebebi bellidir: huzurlu, güzel, birlik ve beraberlik içinde yaşanabilecek bir dünya bırakarak, bununla Tanrı’nın evlatları olduğumuzu göstermektir. Nefret insanları incitir, yaralar ve onlara ölüm getirir.
    'Peygamberlikte bulunabilsem, bütün sırları bilsem, her bilgiye sahip olsam, dağları yerinden oynatacak kadar büyük imanım olsa, ama sevgim olmasa, bir hiçim.' (I. Korintliler 13:2) İşte sevgi bu denli önemlidir. Mesih bu sevgi uğruna öldü, böylece de dirildi. Demek bizi bu yola zorlayan, Mesih’in sevgisidir.
    Yargımız şu: 'Biri herkes için öldü; öyleyse hepsi öldü. … kendileri uğruna ölüp dirilen Mesih için yaşasınlar.' (II. Korintliler 5:14) 'Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlunu verdi. Öyle ki, O'na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun.' (Yuhanna 3:16)
    Her halükarda çaresiz olduğumuzu mu düşünüyoruz: 'Tersine Tanrı’nın hizmetkârları olarak olağanüstü dayanmada, sıkıntı, güçlük ve eziyetlerde, dayak, hapis, karışıklık, emek, uykusuzluk ve açlıkta; temiz yaşayışta, bilgi, sabır, iyilik, Kutsal Ruh ve içten sevgide; gerçeğin ilanında ve Tanrı`nın gücünde; sağ ve sol ellerimizde doğruluğun silahlarıyla, yücelikte ve onursuzlukta, iyi günde ve kötü günde, kendimizi her durumda örnek gösteriyoruz. Aldatanlar sayılıyorsak da dürüst kişileriz.' (II. Korintliler 6:4-8)
    Evet, İşte her zaman sevgide birinci olmalı; sadece öz kardeşimizi değil bizden nefret edenleri de sevmemiz gerekir!
    'Mesih İsa'da hepinize sevgiler! Âmin.' (I. Korintliler 16:24)

    Aziz TABAŞ

    31.12.2015

    « Tümü

Copyright ® 2014 Adıyaman Süryani Kadim Metropolitliği

Bu sitede kullanılan yazılı ya da görsel dökümanlar izinsiz kullanılamaz.

+90 (416) 213 36 73

Tüm yenilik ve gelişmelerimizden e-posta adresinizi bizimle paylaşarak ilk siz haberdar olabilirsiniz.