Sonda İnsan Soyunu Bekleyen Hakimin Mükâfat ve Ceza İçtihadı,

Kendin İçin Sonsuz Yaşamı Nerede Geçirmek İstersin?

“Daha sonra Kralımız Mesih, sağındaki kutsal insanlara, ey Babamın kutsadığı sadık kardeşlerim gelin ve dünya kurulduğundan beri sizler için hazırlanmış hükümranlığı miras alın… sonra solundaki kaypak insanlara da, ey lanetliler hemen benden uzaklaşın, iblis ve onun meleklerine hazırlanmış sonsuz ateşe gidin; emrinden hemen sonra kararlılıkla bunlar yani kaypaklar sonsuz cefaya, doğru ve sadık olanlar da sonsuz yaşama gidecekler” (Matta 25:31-46) dedi.

Kadasetli Patrik, Elçilik bereketi ve hayır dualarımızı, ruhani kardeşlerimize sunarken, başta saygıdeğer Hindistan ve tüm Doğu Mafiryanımız Mor Baseliyos Jozef’e (♱I. Tuma’ya), değerli metropolitlere, manevi çocuklarımız kürepiskoposlara, rahiplere, keşişlere, diyakozlara, rahibelere ve kız korolarımıza. Dünyanın dört bir tarafında bulunan Süryani Ortodoks Toplumuna, bizi özenen Tanrı'nın kayrasıyla; Bâkire Meryem’in ve havarilerin ilki ve başı olan Elçi Petrus’un, tüm aziz ve şehitlerin dualarıyla korunmanız için hayır dua diliyoruz. Âmin.

Kutsal Kitap gelecekle ilgili, halen gökte örtülü olan o dehşet yargı günü konusunda olup bitenler hakkında bize az da olsa perdeyi aralıyor. Tanrı tüm insanların genel dirilişini, saati ve evrensel kıyameti; emrindeki geniş görüşlülükle o gün önümüze pek berrak ve aydın bir gösteriyle koyacaktır. Bu geniş görüşlülük çerçevesinde her iki tarafı toplayacağı gün, dünyanın tüm kuşaklarına aynı anda uygulayacağı adil yargıyı da göreceğiz. Doğruların tümü sağında, kötülerin de tümü sol tarafında dikilecekleri o olağan üstü günde ve Rabbin ülkesindeki her iki parti, içinde cinslerine göre tüm uluslardan, kabilelerden, dillerden ve kültürlerden oluşacak. Yargıç, tek bunları değil aynı zamanda zenginleri, kibirlileri, cahilleri, yoksulları, alçak gönüllüleri, hikmetlileri, erkek ve kadınları kısaca tüm bunları birbirinden sınıflarına göre hayati önem taşıyan Ülkesinde ayıracağı görülmedik bir Memlekettir. Dolaysıyla, orada insan haysiyetine yakışır konfor; Onun tarafından bize verilecektir. Petrus İsa’ya, ‘bak dedi biz her şeyimizi bırakıp Senin ardından geldik, İsa onu yanıtladı ve onlara şöyle dedi, ‘size doğrusunu söyleyeyim, Tanrı'nın Egemenliği uğruna evini, karısını, kardeşlerini, annesini, babasını ya da çocuklarını bu çağda bırakıp da, bunların yerine kat be kat fazlasına; gelecek çağda sonsuz yaşama kavuşmayacak hiç kimse yoktur’ (Luka 18:28). İncil’deki Tanrı'nın sağ tarafı, saygınlığı ve huzuru anlamlandırır, ama Onun sol tarafı, soysuzluktaki dövünmeyi ifade eder. Tarif edilen Yargıç, kuşkusuz Rab Mesih’tir O bize bu gerçeği açıklayarak şöyle diyor, “Baba kimseyi yargılamaz, O tüm yargılama mesaisini Oğula vermiştir” (Yuhanna 5: 22). Elçi Petrus üsteleyerek, ‘Rab bize buyurdu öyle ki, biz duyurup halka tanıklık edelim, açıkça Allah tarafından İsa ölülerin ve dirilerin Yargıcı olarak tayin edildiğini’ (Elç. İş. 10:42) söyledi. Elçi Pavlus, ‘bütün olarak hepimiz Mesih İsa’nın kürsüsü önünde dikileceğiz, herkes bedeninde ne işlediyse, ister iyi ister kötü tam karşılığını bulacaktır’ (II. Kor. 5:10). İznik iman Konseyinde alınan kararda, yazılı olduğu gibi Rab Mesih İsa doğası bakımından bütünlük Babaya eşit olduğu halde Kutsal Ruh tarafından bâkire Meryem’den insanlaştı, uğrumuza haça gerildi, ıstırap çekti, öldü, mezara konuldu ve üç gün sonra istediği gibi dirildi. Buna izafeten “göğe çıktı Babasının sağında oturdu ki bir daha büyük bir görkemlilikle diri ve ölüleri yargılamak için gelecektir. Onun hükümranlığı son bulmayacaktır” diye belgelendi. O dehşet verici, korkulu ve sarsıcı günde Rab Mesih yargıç olarak yer küresinin üstündeki gök kubbesinde görünecektir. O gün yer ve gök çözülecek, zira Yeşaya peygamber diyor ki “çünkü gök duman gibi geçecek/dağılacak, yer de bir esvap gibi çürüyecek, dünyeviler de onun gibi solacaktır.” (Yeşaya 51: 6) “Mezarda olanların tümü Onun sesini duyup çıkacaklar, iyilik yapanlar yeni yaşam için, kötülük yapanlar ise yargılanmak üzere dirilecek” (Yuhanna 5: 28). İşte girmek üzere olduğumuz büyük oruç, bunun için bir savaş sahasıdır. O zaman hayattaki iyiler, Mesih’i karşılamak üzere bulutlara yükselecek ve bedensel yapıları manevi yapılara değişecekler. Evet, ‘gerçekten Tanrı, tüm dünyayı adaletle yargılamak üzere özel bir gün hazırlamıştır’ (Elçilerin işleri 17:31). Ne acıdır ki o günde insanın gizlide işlediği tüm gizlilikleri ortaya çıkacaktır, herkes kendiişlerine göre, yaşamında ettiği eylemlerine göre mükâfat alır ya da mükâfatını yitirecektir. Önümüze konulan bu anlatımla Elçi Pavlus, “Bu nedenle sen ey başkasını yargılayan insan, kim olursan ol, yergin için özrün yoktur, başkasını yargıladığın konuda kendini mahkûm ediyorsun, çünkü ey yargılayan sen, aynı şeyleri yapıyorsun. İnatçılığın ve tövbeye yanaşmayan yüreğin yüzünden, Tanrının adil yargısının açıklanacağı gazap günü için kendine karşı gazap biriktiriyorsun, Tanrı herkese yaptıklarının karşılığını verecektir.” (Romalılar 2: 1, 5, 6) diyor. Tanrı insanı suretinde ve kendi şekli üzerinde yarattı, inayetle kendisinden neticelenen aydın bir beyin ve ayırt edici bir yetiyle donattı. Öyle ki, iyi ile kötü arasında, doğruyla yalan arasında seçim yapabilsin, ayık bir vicdanla legal konularla illegal konularının farkını, çirkeflik ile temiz konular arasındaki ayrımı bilsin. Allah, insanı her hususta olağanüstü/karmaşık bir doğayla yaratmıştır, öyle ki, sahip olduğu can asla imha olmaz ve geçmeyecektir, artı onu özgür bir iradeyle donatmıştır. O kadar ki, işlenen iyi işlerle kötü işler arasında temeyyüz edebilecektir. Şansını kullanarak iyiliği işlediğinde sonsuz yaşama, kötülüğü işlediğinde de sonu gelmeyecek cefaya kendi kendini sürecektir. Açıkça bu şekilde insan özgür iradesiyle sonsuzluk yaşam için kendini hazırlar. Demekte haklıyız, mutlulukla bezenmiş gökteki ebedi hayatı arzulayanlar, Rabbin emirlerini tutarlar. Bununla hayrete kapılmamak lazım çünkü Yahudi ileri gelenlerinden genç bir insan Rab İsa’ya yanaşıp Ona sordu, “ey İyi Öğretmen sonsuz yaşamı miras almak için ne yapmam gerekir?” İsa ona, “eğer ebedi yaşama girmek istiyorsan emirleri tut” dedi. Genç Ona “hangileri?” diye sordu. İsa ona “öldürmeyeceksin, zina etmeyeceksin, hırsızlık yapmayacaksın, haksızlıkla tanıklık etmeyeceksin, anne ve babanı sayacaksın, komşunu da kendin gibi seveceksin” (Matta 19: 16-19. Markos 10: 19. Luka 18: 19) diye cevap verdi. Rabbin emirlerini tutan ve onları yerine getirenler, yaşamlarında iyi ve doğru işleri yapanlar, kendilerini kanıtlayan kutsallardır. Tıpkı kâhin Zekeriya ve eşi Elizabet, yani vaftizci Yuhanna’nın ebeveynleri, bunlar İncil’in tanıklık ettiği gibi Rabbin önünde doğru, kusursuz ve kutsal kimselerdi. Tüm kurallarında kusursuzca Rabbin önünde yürüyen insanlardı (Luka 1: 6), bu meziyetler: Rabbin adaleti, kutsal hükümleri, oruç, ibadet ve yardımseverlik olarak sıralanır; tüm bunları annemiz olan kutsal kilise bize öğretir. Zira o, Allah’a evlat olabilelim diye bizi kutsal vaftizden doğurur ve yetiştirir, bununla Rab Mesih’e kardeşlik statüsünü bize bağışlar. Kilise, emir olarak bize şunu diyor, fenerleriniz yanık olsun, eşliğinizde hayat yolunda kendinize Mesih’i arkadaş edinin. Öyle ki Onunla göksel hükümranlığı, o mutlu yaşamı, kutsallarla birlikte miras alabilesiniz (Romalılar 6: 23). Tanrının doğru olan vaatleri gereğince, “Bana hizmet etmek isteyen, ardımdan gelsin. Ben neredeysem Bana hizmet eden de orada olacaktır. Baba, Bana hizmet edeni onurlandıracaktır (Yuhanna 12: 26), bunun güvencesi, ‘gider ve size yer hazırlarsam, siz de Benim bulunduğum yerde olacaksınız ki gelip sizi yanıma alacağım (Yuhanna 14: 3), sözüyle bizi umutlandırıyor. Orada, doğru olanlar anlatılamayan görkemli yaşamı sürdüreceklerdir; yazılmış olduğu gibi Tanrı'nın kendisini sevenler için hazırladıklarını hiçbir göz görmedi, hiçbir kulak duymadı, hiçbir insanın yüreği kavramadı (1. Korintoslular 2: 9-10). Bununla anlıyoruz ki adil yargıç olan Rab tarafından orada doğru olan herkes görkemli tacını ve yeni yaşamı kazanacaktır (2. Timotheos 4: 8), öyle bil ki, bizi yaşayan bir umutla, çürümez, lekesiz, solmaz bir mirasa kavuşturdu. Bu miras, sizin için göklerde saklıdır (1. Petrus 1: 4). Sonsuz sevinç, yaşamı ve doyumluluğu kazanacak olanlar, doğru kimselerdir. Onlar Rabbin huzuruna girecektir (Matta 25); fakat kötüler ne yazık cefa ile yoğunlaşmış cehennem ıstırabında sonsuza dek kalacaklardır. Orası korkunçtur çünkü iblis ve onun güçlerine hazırlanmış bir bölgedir. İşkenceleri de sonsuza dek kalıcıdır. Böylelerine ateş ve kükürtle işkence edilecek, onlara gece ve gündüz olmak üzere rahatlık yoktur (Vahiy 14: 9-16), dış karanlık, ağlayış ve diş gıcırtısı gerçekleştiği yer (Matta 13: 42), hal böyle iken, kendin için sonsuz yaşamı nerede sürdürmek istersin? Seçim senindir…

Sevgili kardeşlerim, acaba ben hayatımı nerede ve nasıl geçireceğim diye aklınıza hiç böyle bir soruyu getirdiniz mi? Yoksa dünyanın kaygısı/meşgalesi ömrünüzün sonunu düşündürmeye mani mi oluyor? Nuh kuşağındaki insanlar, nasihatle tövbeye çağrıldıklarında, kulaklarını tıkamıştı. Bununla Nuh’un uyarılarını hiçe saydılar, bu nedenle helak edici tufan kaçınılmaz oldu. Tufan geldi ve hepsini yok etti çünkü ona inanmadılar (Matta 24: 39). Nuh ve ev halkı dışında hepsi helak oldu. Lut’un günlerinde olduğu gibi, Sodom ve Gomora halkı Lut’un uyarılarını da hiçe saydı. Uyarılar, kuşkusuz Sodom ve Gomora’yı ateş ve kükürtle yakacaktı. Hatta Lut, kendi kuşağında yakınlarının gözünde gülünç gibi görünüyordu. O çağın insanlarının duruşu, Sodom ve Gomora’yı yanmaktan kurtaramadı o kadar ki, arkadakilere gönül bağlayan Lut’un karısı bile kuru bir taşa bir nesneye dönüştü.

Evet, gerçekten sonsuzlukla ilgili ilahi gerçekler gün gibi açık ve gerçektir. Her ne kadar asrımızdaki aldatıcılık ve aldatan insanlar, imanlıları tökezleyip imanımızı lekelemeye çalışarak, cüretle düşürmeye çalışsa da düşürücü eylemlerine şu yakıştırmayı yapabiliriz, “tuzaklara aracılık eden kişinin vay haline!” (Luka 17: 2). Elçi Pavlus, bizi uyarıyor kötü insanların kötü niyet ve düşüncelerinden sakınalım diye, “aldanmayın, kötü arkadaşlıklar iyi huyu bozar’ (1. Korintoslular 15: 33). Ateist ya da kâfirlerin aldatıcılığından uzaklaşıp Kutsal İncil’in ışığı altında mübarek olan atalarımızın öğretisiyle kendimizden sendelemeleri atıp ayrıştırma bulutlarını dağıtalım ki gerçekler su yüzüne çıksın. Kilise sarih imanıyla, imanlıları berrak ve şeffaf iman kaynaklarından uzaklaştırmaya çalışanları etkisiz hale getirerek, Hristiyanları tüm sendelemelerden ve kötülük işçilerin etkeninden arındıracaktır. Bunlardan ve benzeri, Pavlus, “kötüyü aranızdan atın” (1. Korintoslular 5: 13) diye öneriyor.

Rabbimiz İsa, dünyayı yargılamak için aramızdaki teşrifi, Hristiyanlığımızın temel inancı ve aklanma belgesidir, “uyanık durun çünkü Rabbinizin hangi saatte geleceğini bilmezsiniz, bilmelisiniz ki ev sahibi hangi nöbet saatinde evi hırsız tarafından soyulacağını bilseydi uyanık durup evinin taciz edilmesine engel olurdu. Bu nedenle siz de uyanık durun çünkü İnsanoğlu düşünmediğiniz bir saatte gelecektir” (Matta 24: 42-44). Yukarıda da dediğimiz gibi, Mesih’in ikinci gelişi gerçek imanın temelidir. Rab bu uğurda hazır olmamızı, uyanık bir şekilde çalışmamızı, ruhta ve gerçekte tövbede devam etmemizi buyuruyor. Eğer Rabbin gelişinin gecikeceğini düşünüyorsak, ölüm ama bizim için gecikmeyecektir. Özetle, elçi Pavlus ölümün gerçeğine işaret ederek, ölümün sesi duyuldu ve haberleri üzerinde bütün insanlar hemfikirdir, “insanlar için bir kereye mahsus ölmek kesinleştiği gibi ölümlerinden sonra da yargı vardır” (İbraniler 9: 27). Yaratıcımız sonumuzu bizden gizlemiştir ki, bununla insan her fırsatta hazır olsun yani tövbe edenler, Rabbin ikinci gelişini bekleyenlerle birlikte hazır olsunlar. İyi ve gerçekçi bir insanın tövbesini son nefese bırakması tesadüftür/savsaklamadır. İsa’nın sağında haça gerilen haydut rastlantıyla son nefeste Rabden kurtuluşu elde etti: “Ey Rab hükümranlığında beni an” O da dileğini kabul etti. “Doğrusunu sana söyleyeyim, bugün Benimle cennette olacaksın” (Luka 23: 43). Ömrümüzün sonu bize meçhuldür, ne de bu hayattan ayrılışımızın şekli bilinir. Bizler, bedendeki ömrümüz boyunca; ölüme mahkûm edildik. Oruç günleri tövbe ve itiraf etme fırsatıdır, şu fani yaşamdan intikal ettiğimizde mutlu sonu ve sonsuzluğu miras alalım, kurtuluşumuz buna bağlıdır akıllılık edip bu gerçeği göz ardı etmemeliyiz.

Sevgili kardeşlerim, gerçek tövbe işareti olan gözyaşlarımızla Rabbe dönüş yapalım, Ona söz verip diyelim, ölümü kabul ediyoruz fakat günahı kabul etmiyoruz. Kanunen suçlarımızı yerli yerinde yalın itirafla dile getirelim, O bizi kabul edecektir. Çözüm, zaman geçmeden hemen tövbe yolunu seçelim, bu seçimimizi hastalığımızın ya da zayıflığımızın dönemine denk getirmeyelim, fikren sağlam olduğumuz günde ayıkken ve özgür irademizle yapmamız gerekir. Ancak bu şekilde gerçek tövbemiz kabul edilebilir. Elçi Pavlus’u dinliyoruz, Mezmur kitabında tövbe ile ilgili yazılanları anlatıyor, “bugün Onun sesini duyarsanız atalarınızın başkaldırdığı günkü gibi yüreklerinizi nasırlaştırmayın, Ona başkaldıranlar kimlerdi? Musa’nın önderliğinde Mısır'dan çıkanların hepsi değil mi? (İbraniler 3: 15-17). Ekliyor ve diyor, “ey kardeşler, hiçbirinizde diri Tanrı'yı terk eden kötü, imansız bir yürek bulunmamasına özenle dikkat edin o gün bugündür, denildikçe birbirinizi her gün yüreklendirin, öyle ki hiçbirinizin yüreği günahın aldatıcılığıyla nasırlaşmasın, çünkü Mesih'e ortak olduk, yalnız başlangıçtaki güvenimizi gevşetmeden sonuna dek sürdürmeliyiz’ (İbraniler 3: 12-14). İnsan, Tanrı’dan ve sonsuzluktan uzak bir ortamda mustarip kalmıştır. Zira Tanrılık ve sonsuzluk yalnız Ona mahsus olup ezelden beri Onun hiçbir ortağı yoktur. Sonsuzluk insan için kısmen de olsa, ona ortak olmak için inayetle kendisine verilmiştir. Biz biliyoruz ki Allah Ruhtur ve madde dışında Tanrı’dır; sonsuzluğu sınırsızdır. Allah, fizyolojik insanın bedenini yerden aldığı topraktan yarattı, yüzüne üfleyerek ona yaşam nefesini verdi, bu şekilde Tanrı insana inayetle hayat bağışladı, özgür iradeyi ve sonsuzluğun iyiliğini de hediye etti ki bu özelliğiyle sonsuzluktaki yerini alsın.

Kendin için sonsuz yaşamı nerede sürdürmek istersin? Nasıl bir yer olmalı? Acaba göksel hükümranlıkta Mesih’le birlikte mi? Yoksa Onun dışında kalan boşluktaki ıstırabı çetin olan bir yer mi seçtin? İnsanlar bu dünyada bol özgürlük ve ucu açık konfor istiyorlar, oysa İsa bunu geniş ve ölüme götüren yol olduğunu diye tarif eder, ‘dar kapıdan girin, çünkü yıkıma götüren kapı geniş ve yol enlidir, bu kapıdan girenler çoktur’ (Mat 7:13).

Sevgili kardeşlerim, büyük oruç Tanrı tarafından onaylanmış bir süreçtir, bu süreci annemiz kilise bize bağışladı, bu vesileyle Allah’a tövbe ederek dönüş yapalım.  Bilmeyen var mı ki, beklenti Rab Mesih İsa’nın emirlerine riayet etmek olduğu ve bu amaç için müjde borazanı “zaman doldu, Tanrı’nın Egemenliği yaklaştı, tövbe edin, Müjde'ye inanın” (Markus 1: 15) diye kulağımıza tınlıyor.

Rab Allah, son günde sizi sağ tarafında vaziyetini alan seçilmiş olanlarla imtiyazlı kılsın. Öyle ki Rabbin dediği, “Sizler, ey Babamın kutsadıkları, gelin! Dünya kurulduğundan beri sizin için hazırlanmış olan egemenliği miras alın!” dileriz ki, O sesi işitesiniz (Matta 25: 34). Yüceler Yücesi, oruçlarınızla birlikte yaptığınız yardımlaşmalarınızı, dualarınızı ve tuttuğunuz oruçlarınızı kabul etsin. Rab inayetle, girmek üzere olduğunuz oruç günlerinde tümünüzle birlikte olsun. Kutsal Babanız Patrik olarak “Ey göklerde olan Babamız” duası eşliğinde inayette kalın…