Rabbin saadetiyle bezenmiş Elçisel bereketleri, tinsel kardeşlerimize sunuyoruz, başta Hindistan Mafiryanımız saygıdeğer Mor Baseliyos I. Thomas, değerli metropolitler, saygın Patrik Vekilleri, Episkoposlar, kürepiskoposlar, rahipler, keşişler, inayetli diyakozlar, rahibeler. Dünyanın dört bir tarafında bulunan Ortodoks Süryani Toplumu, bizi özenen Tanrının kayrasıyla; Bakire Meryem’in ve havarilerin ilki ve başı olan Elçi Petrus, tüm aziz ve şehitlerin dualarıyla korunmanız için dua ediyoruz. Âmin.

Rab diyor:

"Hepsi bir olsunlar" (Yuhanna 17: 21)

Hemen hal ve hatırınızı özenirken şöyle diyoruz:

İsa’nın duası iman edenlerin birliği içindir.

Diri yaşam bağışlayan ıstıraplarının bir önceki gecesinde zeytinlik dağında İsa dua ederken, Elçilerinin bir olmaları hususunda Babadan dilekte bulundu (Yuhanna 17:21). Bununla da Kutsal Üçlük içerisindeki diyalogla, Göksel Baba ile konuşurken Ona tam olan itaatiyle kabullendiği Haç üzerindeki ölümü tam bir sevgiyle insanlara bunu teyit ederek Elçilerine bu amacı öğrettiğini gösteriyordu ve: 'Hiç kimsede, insanın, dostları uğruna canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur' (Yuhanna 15:13). İşte Elçiler bu şekilde aynı ruhta ve aynı imanı koruyarak yürüyorlardı. Bunun içindir ki Elçi Pavlus: 'Tek vücut, tek Ruh … Rab bir, iman bir, vaftiz bir ve her şeyde ve her şey aracılığıyla Baba Allah bir' (Efesliler 4: 4-6) düşüncesinde olmak.

Kutsal Süryani Kilisesinin ve Büyük Suruçlu Mor Yakup’un öğretisine göre, Rabbimiz Mesih İsa’nın Görünme (Tecelli) Bayramında, kilisenin birliğini ima ettiğini görüyor ve bunun için dua ediyoruz: Baba, Petrus’a bir çadırın kurmasıyla ve altında Oğul’a hizmet etme amacı tek kiliseyi ima ediyordu. Sayı olarak çok algılanan çadırlar yerine biricik Oğul için tek çadır; öyle ki Allah’ın Oğluna birçok farklı kilise yerine gerçekte tek kilise amaçlanmıştır. Hikmet dolu bu sözlerle Tabor Dağının çevresinde gerçekleşen hedefte tek kiliseye işaret ediyordu. Kilisenin gelişiminde ve yönetiminde zaten (Evrensel) tek kilise olarak amaçlanmıştır. Bu nedenle değil midir ki, Hıristiyanlık yaşamındaki kilisenin ağırlığı, atalar tarafından her ifadelerinde tek kilise olarak öngörülmüştür.

Elçi Pavlus bölük pörçük ayrılıklar üzerinde durarak, sakınmaları konusunda Korintostaki kiliseyi birinci mektubundaki yazılarıyla uyarıyordu: 'Kardeşler, Rabbimiz Mesih İsa’nın adıyla yalvarıyorum: Hepiniz uyum içinde olun, aranızda bölünmeler olmadan aynı düşünce ve görüşte birleşin' (I. Korintoslular 1:10). Niyet ve ruhun birliği, Kutsal Ruhun meyvesi olup, bütün insanları yabancı da olsa birleştirir ve onlara değişik hediyeler bağışlar. Tıpkı su bayramın (Pentikost) olduğu gibi: Kutsal Ruh, her birisinin üzerine ateşe benzer nesne şeklinde inmiş ve Elçileri birleştirmiştir. Babil’deki dağınıklık şeklinde değil: orada insanları ve dilleri ayırmış ve bütün yeryüzü üzerine dağıtmıştır (Yaratılış11: 5-9).

Tek İman

Başından beri Hıristiyanlık şiddet dolu işkencelerle baş başa kaldı. Bu işkencelere tahammül olarak Allah’ın inayeti etkeniyle dayanma gücüyle imanlı toplumun yüreğini doldurdu. Bu inayet Halk’a cesaret veriyordu ve hep canlı tutuyordu. Bunun yanı sıra sıkıntı dolu zamanlarda, birlik ve beraberliklerini dayanma güçleriyle şenlendirmişlerdir. Öyleyse, tek iman çatısı altında, kilise evlatlarının birliğini sağlayarak, onlara Kutsal Kıddase iştirak ortamını sağlamıştır.

Rab Mesih İsa’da Birlik

Açıktır ki kilisenin birliğini, yöneticilerinin ve müjdecilerinin Mesih’in sevgisine yöneldikleri ve Onun üzerinde herhangi bir çelişkileri olmadığı kanaatiyle sağlamışlardır. Öylece Mesih İsa’daki gerçek bağlılık, iman eden insanlardan -farklı görüşleri ile birlikte- kör ayrılıkları uzaklaştırır. Bu ayrılıklar, türeyen ve İncil’e ters düşen yeni düşünceler, farklı felsefeler, aynı zamanda ataların ve kutsal elçilerin öğretilerine de ters düşmektedir. Pavlus da buna işaret ederek;  ne kendisine ne de Apollo’ya, fakat Haç’taki İsa’ya bağlılık gösterme olurunu onaylamıştır (I. Korintoslular 1: 12).

Rab Mesih İsa’nın Haç’ı İman Edenlerin Birlik Bayrağıdır

Rab Mesih İsa’nın Haçı birliğin bayrağıdır. Zira Elçiler ve bütün Hıristiyan camiası Haç aracılığıyla elde ettikleri kurtuluşla birliği yakalamıştır. Bu amaca Pavlus I. Korintoslulara olan mektubunda Haç’ın ağırlığını ve onların bununla sağladıkları birliği şöyle anlatıyor: 'Sizin için çarmıha gerilen Pavlus muydu? Pavlus'un adıyla mı vaftiz edildiniz?' (I. Korintoslular 1: 13). Bu şekilde tüm Hıristiyanlar, Mesih’in Haçının birleştirici olduğunu, benzersiz sevginin ve kurtuluşun simgesi diye onaylamıştır.

Elçisel asırda, Evrensel Kilise sıkıntıları göğüsleyerek Haç aracılığıyla güçlendi ve ilerledi; bununla her ulustan İsa’ya iman edenleri bağrına bastı. Öyle ki: 'Artık ne Yahudi ne Grek, ne köle ne özgür, ne erkek ne dişi ayrımı var. Hepiniz Mesih İsa'da birsiniz. Eğer Mesih'e aitseniz, İbrahim'in soyundansınız, vaade göre de mirasçısınız' (Galatyalılar 3: 28-29). Bunun gibi Antakya’nın III. Patriğimiz Nurlu I. İğnatiyos, Yahudilik nedeniyle bölünmek üzereyken Kutsal Kiliseyi birleştirerek, Yahudilerden Hıristiyan olan kanada özel patrik, uluslardan oluşan kiliseye de kendi için başka bir patriklik kurumu kurarak Hıristiyanlığı bir arada tutup kilisenin kanatları altında tüm boyları ve toplulukları kardeşçe ayrımsız birleştirdi. O kadar ki, kilisenin kapısı herkese eşit biçimde hep açık; çünkü herkes için kurtuluş müjdesini taşıyordu. Rabbin söylediği söz bizi eğitiyor ki, Elçilerine: 'Tek sürü, tek çoban olacak' (Yuhanna 10: 16).

Kilisedeki Ayrılıklar

Mesih İsa’nın İncil’inin Müjdesi, doğu bölgelerinde görünmeye başlarken, değişik konularda siyasi ve dini amaçlarla Hıristiyanlar kendi aralarında bölündü. Bundan sadece iblis kazançlı çıktı; öyle ki bu fırsatla kiliseyi bölsün, imanlı çocuklarının arasına da nifak ve uçurumlu çelişki soksun. Yer yer bazı bölücüler kiliseye yanlış felsefeler sokarak, bu fırsatla imanlı toplumu Ortodoks Elçisel izden saptırdı. Bu nedenledir ki kilisenin birliği sağlanamadı. Amaçtan ziyade, kendi içinde bölünmüş bir memleket gibi oldu. (Matta 12: 25). Her ne kadar Hıristiyanlar arasında uçurum ve bölüngüler göründüyse de ve birbiriyle çekişmeleri körüklediyseler de; ilahi ve göksel inayet kiliseyi himaye altında tutarak, sağlam düşünceyi korudu.

Birliğin Temeli

Kelime anlamı olarak birlik beraberlik, basit bir sözden ibarettir. Ama bölünmeden sonra insanların birlik beraberliği koruması ve ona teslim olması kadar zor bir şey yoktur. Sevgi bunun temelidir. Evlatları bölünmüşken, kilisenin ayakta durması mümkün değildir. Bilmez misiniz ki Rabbimiz Mesih İsa, ayrılıklarımızdan dolayı yeniden ağır acılar çektiğini? Ama birleşince: 'hepsi bir olsunlar. Baba, senin bende olduğun ve benim de sende olduğum gibi' (Yuhanna 17:21) bizden beklentisi bu şekildedir! Mesih’teki birliğimiz ancak alçakgönüllülük ve sevgiyle olabilir. Ortak çalışmayla aramızdaki tüm ayrılıkları uzaklaştırabiliriz. Öyle ki ruh birliğiyle Rab Allah’a dualarımızı yükseltebilelim. Hem gerçek imanlı hem de Mesih’in bedeninde herkes parça yerini alabilsin diye.

'Sizler Mesih'in bedenisiniz, bu bedenin ayrı ayrı üyelerisiniz' (I. Korintoslular 12: 27). Rabdeki iman kaynaklı sevgiyle kişi fedakârlık bilinciyle 'toprağa düşmeyen bir tanenin yalnız kalacağını; dolayısıyla ölmeden, çok meyve veremeyeceğini bilir' (Yuhanna 12: 24). Bu anlayışla imanlı insanlar, kilise birliği uğruna kendilerini feda edip ruhun verdiği sevgi, coşku, genişlilik ve barışın meyvesiyle sevinir (Galatyalılar 5: 22) ta ki kilisenin birliği, sağlam öğretisi, kutsal ve verimli imanlı toplumun dirliği perçinlensin.

Kilisenin Birliği ve İttifakı İçin Çalışmak

İlk çağlardan beri kiliseye dayatılan bölücülük, sürgünler, dalga dalga şiddet olayları, Ortodoks Süryani Kilisemizi derinden yaraladı. Doğru inançtaki Süryani Kilisesi, bütün bunlara rağmen ve bu zorlukları aşarak yeniden Mesih’teki birliği yakalamayı ve Onun düşüncesini araştırmayı hedeflemiştir. Kadasetli Patriğimiz Büyük Mor Severiyos, Kostantinopol’a gerçekleştirdiği apostolik ziyaretinin amacı Hıristiyan birliğini sağlamaktı. Düşünür büyük filozof Mor Ğriğoriyos Ebul Faraç ise, Hıristiyanlar arasındaki derin ayrılık faaliyetleri, terimsel anlaşmazlığın hatasından kaynaklandığını söylüyor. Bu ibret verici şey, yapılan hatalardan sakınmak için kâfi bir göstergedir. Süryani Kilisesi, bütün bu acıların üstüne silgi çekerek, İsa’nın emrettiği sevgi anlayışıyla diğer kiliselerle dostluğu ve birliği kurma çabasına girmiştir. Tıpkı Hıristiyanlığın ilk asrındaki güçlü şehitlik imanıyla yaşadığı o birliğin tazeliğinin kıvamındaki pratiği gütmüştür.

Güncel olarak bugün için Rab Allah’a şükürler olsun ki, kilisemiz dünyanın barışı ve insanlığın hizmeti için dualarında aktiftir. Bu ruh birliğiyle doğudan ve batıdan bütün imanlılar, kaçırılmış ve akıbeti belli olmayan iki Halep metropoliti Bulus Yazıcı ve Mor Ğriğoriyos Hanna İbrahim’in özgürlüğü ve tekrar ongun abraşiyelerine dönüşleri için dua ediyor. Hatta ve hatta bugün bile onlar için dua ederken, bu mazlum iki metropolitimizin kaçırılma hakkında, bilgi ve birikimi olanın beri gelmesini diliyoruz.

Değerli ve manevi çocuklarımız: Büyük ve kutsal Orucumuzun başında, kilisenin Mesih’in bedenini oluşturduğuna odaklanırsak; gerçek itiraf ve tövbeyle buna yaklaşmanızı öneriyoruz. Hararetli bir dua, Kutsal Kitabı okuma geleneği, iyilikler için aktiviteleriniz, bunun yanı sıra İsa’ya olan hizmet ve hayranlığınız çok önemlidir. Bu fırsatla, hepinizi Kutsal Süryani Kilisemizin birliği için temiz ellerinizle duaya çağırıyoruz. Kuvvetle Allah’a olan şiddetli itaatimiz bununla bilinsin. Umutla odaklanmalarımızda sendelemelerin atlatılması, iblisin tesis ettiği bölüngülerin birleştirilmesi, kanaatkâr yapımızla, büyük bir çabayla; tüm Hıristiyanlığın ittifakını, birlik ve beraberliğini sağlamalıyız.

Kadasetli Pederiniz olarak, oruçlarınızın, dualarınızın, sadakatlerinizin ve tövbelerinizin kabul edilmesi, büyük Diriliş Bayramına erişme hakkına sizi yaraştırmasını; Allah’ı doğuran Kutsal Bakire Meryem ve Elçilerin başı Petrus’un, şehitlerin ve kutsalların duasıyla Rabde korunmuş bir şekilde duruşunuzu, Ey Göklerde olan Babamız… Rab Duası ve Onun İnayeti sizinle olsun.

27 Şubat 2020

Patrikliğimizin VI. yılında

Suriye’nin Başkenti Şam’daki Patriklik

Merkezimizde yazılmıştır.

Not. Bu mektup, aslı gibi; Abraşiye Metropoliti Mor Ğriğoriyos Melki Ürek tarafından Türkçeye çevrildi.